Bunları da Okuyabilirsiniz
Meteor Tehdidi
Elon Musk ve Mars Yolculuğu
Gmail’e Gelen Maillerinizi Başka Mail Adresine Yönlendirme
Japonya’da Yaşamak Japonic Youtube Kanalı
Oyun için Masa Üstü mü? Laptop mu?
Bir Mango Ağacı Hikayesi
Paylaş
Paylaşımı Kapat

Beyaz Kağıt ve Kömür Karası Kalem

Beyaz Kağıt ve Kömür Karası Kalem
Okunma Süresi
3 Dakika
Yazar
Fakir
Yazı Tarihi
03.07.17
Yorum
2 yorum

Merhaba Fakir Yazar Okurları;

Yazmak bazen en büyük dostunuz olur bu dünyada. Boş bir kâğıt ve kömür karası bir kalem bazen borçların yazıldığı bir listeye, bazen sevgili için bir mektuba, bazen bir makaleye, bazen de bir romana dönüşse de aslında tamamen yazarın kişiliğine ve o anki ruh haline bağlı olarak şekillenir.

Kalem Kağıt ile dostluk

Kalem Kağıt ile dostluk

Boş, beyaz bir sayfa kömür karasının ışıltısıyla ölüm uykusundan uyanırcasına canlanır ve nefes almaya başlar. Yalnızlık kendisine iki yeni rakip bulur. Kazanamayacağını anladığı bu savaşta geriye çekilir ve artık sadece uzaktan izlemektir onun işi. Geçmişte kaldığını ve oluşan bu yeni dostluğa karşı gelemeyeceğini anlamıştır. O zamana kadar kimseye söyleyemediklerimi tek sırdaşım olan sayfama yazdığımda kendinden geçmişçesine mutluluğunu haykırır yüzüme karşı. O, mutlu oldukça yalnızlık yok olan sıkıntı misali beni terk eder ve belki de hiç bitmeyecek bir dostluk ortaya çıkar. Bunca yıl içimde biriken ve artık sırtımda kambur misali taşıdığım sırlar kömür karasının ve beyaz bir sayfanın yardımıyla dışarı çıkarak hayat bulurlar. Artık onlar bir bütündür. Birbirlerine öyle sımsıkı sarılmışlardır ki. Bir elmanın iki yarısı gibidirler ve birbirleri için yaratılmışlardır. Biri olmadan diğerinin de bir anlam ifade etmeyeceğinin farkındalardır.

Siyah ve beyaz her ne kadar zıt renkler de olsalar kömür karası kalemim ve bembeyaz kâğıdım artık hiç ayrılmayacak iki dosttur benim için. Birbirlerinden ayrıldıklarında Azrail’in tırpanını yemişçesine ölüme mahkûmdurlar. Elbet herkes bu tırpanı yiyecektir. Zaten bunu bilerek yaşamıyor muyuz? Önemli olan ne kadar değil nasıl yaşadığımızdır aslında. Yalnız bir ömür mü geçiriyoruz yoksa kömür karası ve beyaz kâğıt gibi dostlarımızla mutlu bir hayata mı sahibiz?

Kısa Ancak Güzel bir yazı umarım beğenirsiniz. Yorum yapmayı unutmayınız.

Saygılar.
Fakir Yazar.

Benzer Yazılar
Yazarlar Hakkında
yazar
FAKİR YAZAR
Balıkesirliyim, 27 Yaşındayım. 16 Yaşından Beri Web ve Web Yazılım ile Uğraşıyorum. Bu işi Meslek Olarak Değil Boş Zamanlarımda Hobi Olarak Yapıyorum. Balıkesir Üniversitesi MYO Bilg. Tekn. Prog. Mezunuyum. Boş Zamanlarımda Fakir Yazar'a Yazılar Yazıyorum.
yazar
KÜRŞAT
7 ekim 1987 doğumluyum. Çukurova Üniversitesi iletişim fakültesi Radyo, Televizyon, Sinema son sınıfta öğrenciyim. Televizyon ve sinemayı seviyorum. Yazılarım genellikle radyo ve televizyon odaklı olup her konuda yazılar yayınlamaya özen göstereceğim.
Önceki Konu
Sıcaklar İçin Klimalı Giysi İstiyorum!
Sonraki Konu
Büyük Savaşlar Olmasaydı Dünya Nüfusu Ne Kadar Olurdu?
Yorumlar
Facebook Üzerinden Yorum Bırakın
Disqus Üzerinden Yorum Bırakın